De oestergirls delen graag hun oesterkennis met u. De selectie die we u aanbieden is gebaseerd op onze zoektocht naar Zeeuwse oesters met een aparte smaak.
Oesters komen over de hele wereld voor, ook in Nederland. De omgeving moet echter wel aan bepaalde voorwaarden voldoen. De Oosterschelde en het Grevelingenmeer zijn voorbeelden van ideale omgevingen omdat deze beschikken over: zuiver water, een geschrikte watertemperatuur met het juiste zoutgehalte, een beschutte ligging, een goede bodemgesteldheid en voeding. In Nederland kennen we twee soorten oesters. De Zeeuwse platte oester; met een ronde, gladde schelp en de meer voorkomende grillig ovaal gevormde Zeeuwse oester.
Er was eens...
Een zeer strenge vorst in de winter van 1962/63. Die heeft de oesterpopulatie tot een minimum geleid, waarna de Japanse oester binnengehaald is. Deze bolle oester (ook wel rijkeluismossel genoemd) plant zich snel voort. Ze zijn van hoge kwaliteit en zijn niet, zoals de platte oester, gevoelig voor de Bonamiasis-ziekte. De Zeeuwen hebben hun eigen kweekmethoden ontwikkeld. Ze kunnen nu met trots spreken over hun Zeeuwse oesters. De oesters worden gekweekt op speciale oesterkweekpercelen. In juli, augustus planten ze zich voort (melken). In de zomermaanden drijven de oesterlarfjes de Oosterschelde in. Door het toenemend gewicht zakken de larfjes naar de bodem (broedval). De oesterkweker heeft daar op zijn eigen percelen collecteurs uitgezet. Hieraan kan de oester zich vasthechten. De Zeeuwse oester moet regelmatig verplaatst worden naar andere percelen om de juiste vorm te krijgen. Als de oester klaar is voor consumptie wordt deze in oesterputten verwaterd. Daar worden ze gezuiverd van zand en slib en komt de oester tot rust (ook zij kennen stress en stress beïnvloedt de smaak). Door eb en vloed komen de oesters deels onder water en deels droog te staan. Hierdoor traint de oester de sluitspier, zodat als hij vervoerd wordt de schelp langer dicht kan houden waardoor de oester langer vers blijft.
